
Twee jaar geleden bedroeg de Chinese inflatie -2%, nu is die +5%. Sinds twee maanden staat de inflatie in het middelpunt der belangstelling van beleggers en blijven opkomende markten beduidend achter bij de ontwikkelde markten. Hoe erg is die inflatie?
De Chinese inflatie komt vooral voort uit de stijgende voedselprijzen, momenteel 10% op jaarbasis. Los van de opgaande trend die zich sinds een jaar of tien manifesteert, is er rond die opgaande trend sprake van een grote beweeglijkheid van de voedselprijzen door de weersomstandigheden. Vorig jaar was het de heetste zomer in 130 jaar in Rusland, één van de belangrijkste graanproducenten ter wereld. De belangrijkste landbouwregio’s in China maken momenteel de ergste droogte in 60 jaar door. Dit kan natuurlijk heel goed het directe gevolg zijn van de opwarming van de aarde, maar dan nog kan ik me niet aan de indruk onttrekken dat we hier met een uitschieter te maken hebben. Regenval in China kan de inflatiedreiging in China dan ook sterk doen afnemen.
Buiten de voedselprijzen is er ook een sterke stijging van de woonlasten. De huren lopen snel op. Dat is terug te vinden in de deelcomponent woonlasten van de consumentenprijsinflatie. Die steeg over het afgelopen jaar 7%. Maar aangezien de onroerendgoedprijzen na een snelle stijging een correctie hebben doorgemaakt, vermoed ik dat deze component binnenkort piekt.
Buiten de voedselprijzen en de woonlasten valt het erg mee met de inflatie in China. De bredere vraag is dan ook hoe het nu met de oververhitting van de economie staat, na een reeks van afkoelende maatregelen van de centrale bank.
De volgens WikiLeaks écht belangrijke indicatoren, de energieproductie, de treinvracht en de kredietgroei suggereren allemaal dat de economische groei naar beneden komt. Kortom, de renteverhogingen en de toegenomen eisen voor de bankreserves hebben hun effect, en China lijkt er opnieuw in te slagen de economie af te remmen voordat de inflatie een groot probleem wordt.
Vooralsnog lijkt de angst voor uit de hand lopende inflatie in China overdreven. Die is hoog maar niet zo hoog dat de economie oververhit gaat vastlopen. Dat is goed nieuws, want met de onrust in het Midden-Oosten hebben beleggers in opkomende markten al genoeg zorgen aan hun hoofd. Er van uitgaande dat de onrust niet overwaait naar Saoedi-Arabië en daarmee de olieproductie niet in gevaar komt, zie ik de zwakke rendementen van de afgelopen twee maanden in opkomende markten als een tijdelijke fase. Aan de gunstige langetermijnvooruitzichten (minder vergrijzing, overheden zonder schuldprobleem en een bankensector die niet geraakt is door de financiële crisis) is namelijk niets veranderd.
Deze column van Ronald Doeswijk, Chief Strategist bij Robeco, verscheen eerder op fd.nl. De informatie in zijn columns is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen.