Een ontwikkeling die voor obligatiemarkten impact gaat hebben in de komende periode is de Europese regelgeving voor verzekeraars genaamd Solvency II. Deze regelgeving is gericht op bescherming van polishouders doordat risico management bij verzekeraars sterker wordt aangezet. Verzekeraars moeten bijvoorbeeld kapitaal op hun balans aanhouden om de risico’s van hun beleggingen op te kunnen vangen.
De verwachting is dat de beleggingsmix van verzekeraars aanzienlijk zal veranderen als gevolg van Solvency II, zodat niet vooral lange termijn rendementsverwachtingen, maar ook risico’s behorend bij de beleggingen meer aandacht gaan krijgen. In zijn algemeenheid is de verwachting dat minder in aandelen en vastgoed belegd zal worden en meer in obligaties. Op obligatiemarkten zijn grote verschuivingen te verwachten van langlopende obligaties naar kortlopende obligaties met een hoge kredietwaardigheid. Deze voorkeur voor kortlopende obligaties sluit overigens slecht aan bij Basel 3, waar banken juist gestimuleerd worden om langlopende obligaties uit te geven. Een andere trend die nu al zichtbaar is, is een voorkeur voor beleggingen in Covered Bonds. Het kapitaalsbeslag hiervan binnen Solvency II is veel lager dan dat van Asset Backed Securities.
Binnen de Solvency II-regelgeving lijken echter ook een aantal prikkels ingebouwd waarbij het benodigde kapitaalbeslag niet in lijn ligt met risico/rendements verhoudingen vanuit beleggingsperspectief. Een voorbeeld hiervan is een gelijke behandeling onder Solvency II van Griekse en Nederlandse staatsobligaties, terwijl hier vanuit beleggingsperspectief toch andere risico profielen bij horen. Dit zorgt voor mogelijkheden voor verzekeraars om slim om te gaan met de regels en daarmee een optimale beleggingsportefeuille samen te stellen binnen de regelgeving. De keerzijde hiervan is dat verzekeraars zich zullen moeten blijven afvragen of ze zoeken naar een goed afgewogen beleggingsrendement of naar gaten in de wetgeving.
Onderdelen van Solvency II lijken sterk op wat al jaren gebruikelijk is bij Nederlandse pensioenfondsen, bijvoorbeeld op het gebied van afdekking van renterisico’s. Ook op het gebied van rapportageverplichtingen richting toezichthouders onder Solvency II zijn parallellen te trekken met hoe Nederlandse pensioenfondsen rapporteren richting DNB. Verzekeraars kunnen daarom leren van ervaringen die pensioenfondsen en hun vermogensbeheerders de afgelopen jaren hebben opgedaan.
Al met al wordt het een uitdagende periode voor verzekeraars en hun vermogensbeheerders.
Deze column van Edith Siermann, hoofd van de Fixed Income afdeling bij Robeco, verscheen eerder op
fd.nl/beleggen